پژوهشگران ايتاليايي دريافتند که گياهان براي رشد و نمو اندامها، دوري جستن از انگلها و حشرات دشمن و جذب حشرات دوست از طريق ژنها با خود حرف مي زنند.

اين دانشمندان همچنين توانستند ژنهايي که اين هورمونها را بيان مي کنند کشف کنند و نشان دهند که علاوه بر اين ژنها که رشد سلولها را کنترل مي کنند عوامل ديگري به خصوص در برقراري ارتباط ميان بخشهاي مختلف گياه و ژنهايي که روي اين بخشها عمل مي کنند وجود دارد که موجب بقاي گياه مي شوند.

براساس گزارش آنسا، همچنين سيگنال هاي خطرناک مثل هجوم انگل ها مي توانند به داخل گياه وارد شوند.براي مثال زماني که يک حشره به برگهاي يک گياه حمله مي کنند برگ هاي ديگر شروع به آزاد کردن موادي مي کنند که موجب مي شود حشرات دشمن از آنها دور شوند و از سوي ديگر بخش هاي مختلف يک گياه مي توانند براي جذب حشرات مفيد و دوست نيز با يکديگر ارتباط برقرار کنند.

در حقيقت ژن ها و اين مولکول هاي سبک زبان گياهان هستند و اجزاي مختلف يک گياه براي برقراري ارتباط ميان خود از آن ها استفاده مي کنند.